Królowa ŒŚwiata — nr 11 (37)/2016



Drodzy Czytelnicy Królowej ŒŚwiata!

Bóg z miłości do świata dokonuje zbawienia, którego Syn Boży — Słowo Boga jest jednocześnie głosicielem i wykonawcą. Jezus jest jedynym Odkupicielem człowieka. Przed Nim zegnie się każde kolano istot ziemskich i wszelkiego stworzenia, gdyż nie dano ludziom innego Imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni. Misja Chrystusa wypełniła się przez posłuszeństwo Ojcu, aż do śmierci i to śmierci krzyżowej. Na krzyżu zawisł napis: „Jezus Nazareński Król Żydowski”. Jeden z łotrów dostrzegł Zbawiciela i poprosił, aby wspomniał o nim w swoim królestwie. Chrystus zapewnił go, że jeszcze tego samego dnia wraz z Nim będzie w niebie.

Jeśli człowiek rozpozna Jezusa i uzna go za swojego Pana i Zbawiciela, to czy coś może go odłączyć od tej wiary? Ucisk, prześladowanie, śmierć? Odłącza go brak wiary, miłości i nadziei, że Jezus jest prawdą, drogą i życiem. Ale jeśli ktoś trwa i tę wytrwałość zachowuje do końca, będzie zbawiony.

16 października b.r. papież Franciszek pośród siedmiu innych ogłosił świętym piętnastoletniego chłopca z Meksyku José Sáncheza del Rio. Torturowany, przyprowadzony przez prześladowców na cmentarz i postawiony przed wykopanym dla niego grobem nie wyparł się wiary w Chrystusa. 10 stycznia 1928 roku przed śmiertelnym strzałem wypowiedział słowa: „Niech żyje Chrystus Król! Niech żyje Matka Boża z Guadalupe”. Trzy dni wcześniej napisał do swojej mamy: „Zaufaj woli Bożej. Umrę zadowolony, ponieważ umieram u boku Naszego Pana”.

Króluj nam Chryste! Zawsze i wszędzie!

Ks. Mirosław Prasek COr









W numerze:
Artykuł
str.
Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana Nieśmiertelny Królu Wieków, Panie Jezu Chryste, nasz Boże i Zbawicielu! W Roku Jubileuszowym 1050-lecia Chrztu Polski, w roku Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia, oto my, Polacy, stajemy przed Tobą [wraz ze swymi władzami duchownymi i świeckimi], by uznać Twoje Panowanie, poddać się Twemu Prawu, zawierzyć i poświęcić Tobie naszą Ojczyznę i cały Naród.
3
Byśmy się też tam dostali i na wieków śpiewali: Alleluja! 31 października... Niby zwyczajny dzień. Dla nas, katolików każdy dzień poprzedzający ważną uroczystość zwany jest wigilią, od łacińskiego słowa oznaczającego czuwanie. Czuwaliśmy więc na modlitwie przed Uroczystością Wszystkich Świętych, a towarzyszyli nam właśnie Oni, obecni wśród nas w swoich relikwiach.
4
Na wielkim i małym ekranie
Pragnienie bliskości Oswoić starość, chorobę i śmierć. Okiełznać emocje, zachować człowieczeństwo, wyciszyć cierpienie. Zdaje się, że my z początku XXI wieku jesteśmy przygotowani na każdą ewentualność. Zachowujemy się, jakbyśmy potrafili rozwiewać wszelkie wątpliwości. Istnieje jednak pewna dzika przestrzeń, której nie umiemy udomowić. Nieswojo czujemy się w sytuacji, gdy ból zmienia bliskich, kiedy stają się nienaturalni w jego paroksyzmie. Nie godzimy się na ich odchodzenie. Bunt wobec nieuniknionego krępuje nas do tego stopnia, że nie potrafimy towarzyszyć chorym w ich nieszczęściu. Zbliżamy się do nich, by za chwilę jeszcze dramatyczniej się oddalić. Podejmujemy się zadań ze świadomością porażki. Z perspektywy nieudolności w budowaniu relacji z umierającym zadziwia postawa głównego bohatera filmu Michela Franco pt. Opiekun. Reżyser pokazuje, jak w obliczu śmierci przełamana zostaje granica wstydu i intymności, nie ma bowiem nic bardziej osobistego nad bycie z konającym człowiekiem.
5
Z żołnierzami i piosenką do Niepodległej Już po raz czwarty Oratorium św. Filipa Neri rozbrzmiewało patriotycznym śpiewem uczniów Katolickiego Liceum i Gimnazjum. 6 listopada 2016 roku o godz. 16.00 tłumnie zgromadzeni goście mogli wspólnie z młodzieżą wyśpiewać Niepodległą. Organizatorzy, nauczeni dotychczasowym doświadczeniem i znakomitą zeszłoroczną frekwencją, w tym roku przygotowali miejsca w dwóch salach (dawna nawa boczna od ulicy Zbrowskiego i nawa główna), ale ilość widzów przerosła najśmielsze oczekiwania! Zajęto ponad 700 miejsc siedzących na widowni, schody były oblężone przez młodych, gromadki dzieci siedziały wokół sceny, a w wejściu kłębił się tłum tych, którzy, choć przyszli punktualnie, już nie znaleźli wolnych foteli, ale zauroczeni atmosferą koncertu, śpiewali i słuchali stojąc. Wliczając 70 osób obecnych na scenie, niedzielne śpiewanie w Oratorium zgromadziło 1000 osób!
6
Jak uczyć historii Polski i dlaczego śpiewanie jest świetną metodą wychowawczą? Jakie Ksiądz ma wrażenia po tegorocznym koncercie?

Na pewno rozwijamy się. Zaczynaliśmy od akcji wewnątrzszkolnej, gdy każda z klas miała za zadanie przygotować pieśń patriotyczną lub wojskową. Dwa lata temu był to już występ dla całej parafii. Wtedy program koncertu i wystrój sceny przypominały obóz partyzantów. Rok temu przybliżaliśmy dawną szkołę, natomiast w tym roku przenieśliśmy się na Wileńszczyznę. Klimat tegorocznego koncertu tak bardzo mnie wciągnął, że moim wakacyjnym postanowieniem jest udać się na Wschód i zwiedzić te miasta, które są w jakiś sposób naznaczone polskością.
7
A co na to dzieci? Polska, Ojczyzna
8
V Pieszy Rajd Niepodległości Listopad jest miesiącem pamięci narodowej. Uczniowie i nauczyciele katolickich szkół przy ulicy Grzybowskiej uczcili odzyskanie niepodległości i pamięć poległych za ojczyznę biorąc udział w pieszym rajdzie. Został zorganizowany po raz piąty. Trasa wiodła wokół pól, na których 20-ego kwietnia 1863 doszło do potyczki między kolumną wojsk carskich a oddziałem Józefa Jankowskiego. Atak Moskali został odparty mimo znacznej przewagi liczebnej. W trakcie walki po stronie polskiej poległo 17 powstańców, których ciała zostały przewiezione do Jedlni.
9
Wystawa malarstwa Zdzisławy Ludwiniak Wystawa prac została otwarta 4 października 2016 r. w ramach Tygodnia Kultury Chrześcijańskiej w Radomiu. Zaaranżowano ją w przestrzeni Galerii Oratorium św. Filipa Nerii. Wystawa nosi tytuł „W obliczu tajemnicy”. Jej motto stanowią słowa samej autorki: „W każdej pracy najważniejsze jest to niewidzialne, które albo istnieje albo nie, na co sam twórca już tak bardzo nie ma wpływu”.
10
W międzyświatach. O spotkaniu z Ewą Adamską i jej poezją Nie należę do tych historyków literatury, którzy skrupulatnie oddzielają twórczość artystyczną od biografii pisarza, a nawet - twierdzą, że znajomość jego życiorysu utrudnia lekturę dzieła. Wręcz przeciwnie - to, co uważam za najbardziej fascynujące w obcowaniu z utworem literackim, to odkrywanie w nim autora, możliwość spotkania z kimś Innym, ważnym, mądrym, rozumiejącym wagę słowa — zarówno jego potęgę, jak i ułomność w rejestrowaniu doświadczeń, werbalizowaniu emocji, komunikowaniu ze światem.
12
Misje
Miłosierdzie na misyjnych szlakach... Urodziłem się w 1964 roku w Radomiu, dzieciństwo spędziłem w wiosce Chronówek (parafia Wolanów), od 1978 roku mieszkaliśmy w Radomiu. Jestem związany z duszpasterstwem oazowym filipinów (z dawnej kaplicy na Siennej), chociaż należałem do parafii katedralnej
14
Ulice, skwery, zaułki...
W-70 Jesienią bieżącego roku minęło 45 lat od zakończenia budowy pierwszych trzech bloków na osiedlu „Nad Potokiem”. Nie były to pierwsze bloki wybudowane tu w sensie dosłownym, lecz ich pierwszeństwo wynikało z innego faktu, który na stałe wpisał je w dzieje Radomia, a nawet Polski. Z racji tego, że ich powstanie stanowi historię jedyną w swoim rodzaju — warto starszym mieszkańcom osiedla przypomnieć, a młodszym przedstawić losy lokalnej przygody z wdrażaniem w życie pionierskiej technologii „W-70”. Wszak osiedle „Nad Potokiem” było swego czasu poligonem doświadczalnym „wielkiej płyty”.
16
Uprzywilejowani świadkowie Tradycji
Grzegorz z Nyssy Czytając żywoty ojców Kościoła, dowiadujemy się jak wyglądało ich życie i jakie pisma pozostawili kolejnym pokoleniom. Jednak rzadko zastanawiamy się, jak wiele czynników miało wpływ na ukształtowanie tak niezwykłych postaci. Co sprawiło, że wybrali Boga, pokochali Go i ofiarowali Mu samych siebie? Warto szukać odpowiedzi na te pytania w kontekście życia trzeciego „Ojca Kapadockiego” Grzegorza z Nyssy. Otrzymał on wielką łaskę od Boga: miał niezwykłych rodziców i święte rodzeństwo, na których mógł się wzorować i którzy pokazali mu, że wiara w Boga jest fundamentem życia i źródłem szczęścia.
17
Rośliny wokół nas
Berberysy Jesień ma swoje kolory: żółty, czerwony, brązowy. Cieszą one nasze oczy, zwłaszcza w słońcu. Nawet kiedy na dworze jest już pochmurno, deszczowo i smutno, te barwne plamy kolorowych jesiennych liści i owoców przyciągają nasz wzrok i wnoszą trochę radości w smutny dzień. Na szczególną uwagę zasługują coraz bardziej popularne krzewy liściaste — berberysy. Duża liczba gatunków (ok. 450) i odmian tej rośliny, daje wiele możliwości wykorzystania.
18
Parking przy ul. Katowickiej Plan remontów na 2016 rok uwzględniał postulowane od lat wykonanie remontu parkingu przy ul. Katowickiej wraz z jego rozbudową o 24 miejsca postojowe. W trakcie przygotowań do tej inwestycji pojawił się problem — część parkingu znajduje się na działce należącej do Gminy Miasta Radom. W związku z tym należało przeprowadzić szereg dodatkowych uzgodnień, co spowodowało znaczne wydłużen ie procesu projektowego.
20
Kościoły Radomia ostatniego 25-lecia W ostatnich miesiącach bieżącego roku, w księgarniach i w kioskach, możemy znaleźć bardzo wiele różnego rodzaju kalendarzy ściennych. Na szczególną uwagę zasługuje jeden z nich, który w ostatnim czasie pojawił się na radomskim rynku wydawniczym. To kalendarz „Kościoły Radomia ostatniego 25-lecia”. Autorami tego wydawnictwa są ks. Michał Krawczyk i artysta fotografik Wojciech Stan. Kalendarz ten powstał z myślą o uczczeniu ważnego jubileuszu naszego Kościoła lokalnego — 25 rocznicy utworzenia diecezji radomskiej.
20
Wydarzenia
Rekolekcje Adwentowe - program
21
W zwierciadle sprawiedliwości
21
Kronika parafialna
22
Z punktu widzenia kobiety
Świętogórska Róża Duchowna Jakiś czas temu jechałam samochodem do Poznania. Nigdzie się nie spieszyłam, ponieważ tym razem planowałam nocleg u kuzynki. Następnego dnia czekało mnie ważne spotkanie na jednej z poznańskich uczelni. GPS pozwolił nie myśleć o trasie. Wszystko wskazywało na to, że o umówionej porze dojadę na miejsce.
23
Jakie to dobre — kuchenne smaki
Domowa pieczeń Każda gospodyni ma z pewnością własną „książkę kucharską”, w której gromadzi ciekawe przepisy na rozmaite dania. Część z nich to gotowe pomysły, zapewne zaczerpnięte od rodziny, znajomych, czy z mediów. Ja lubię w kuchni sobie poeksperymentować, czego efekty są różne. Czasem powstają wówczas nowe przepisy, niektóre z nich są wykwintne, a inne nie wymagają żadnych wyszukanych składników. Przykładem takiego codziennego dania jest moja domowa pieczeń.
23
Z biblioteki Baroniusza
Duchowość na wolnym rynku czyli o tym, dlaczego można pokochać ludzi bogatych Czy Jezus był biedny? Czy mógł być biedny? Co Ewangelia mówi o pieniądzach i bogaceniu się? Jakie stereotypy tkwią w głowach ludzi wierzących — katolików? Czy, w końcu, duchowość ma szansę powodzenia na tzw. „wolnym rynku”?
24
Idziemy do kina
„Przełęcz ocalonych” - prawdziwa historia wyjątkowego żołnierza komentarz
24